Kagandahang Asal at Pag-uugali sa Islam

PLPHP - ISCAG Philippines

Ang kagandahang asal at pag-uugali ang mga batayan ng kabihasnan ng mga bansa. Ito ang katibayan ng kanilang karangalan sapagkat ang lipunang walang anumang kagandahang asal at pag-uugali: sa pagitan ng matanda at ng bata, ng pantas at ng mag-aaral, ng amo (pinuno) at ng tagasunod – ay isang di-maunlad na lipunan kahit na maraming mga may-pinag-aralang kasapi sapagkat ang karunungang walang kagandahang asal at pag-uugali ay hindi sapat!

 

Kung inyong titingnang mabuti ang hangarin (pakay) ng Propeta Mohammed(Saws)[1] sa pagtatanong ng mga tao na sundin ang tamang landas, inyong makikita na ang pagtuturo, pagsasanay at pagsasagawa ng kagandahang asal at pag-uugali ay napakahalagang dahilan ng mga gawi (landas) ng Propeta(Saws)[2]. Ang Makapangyarihang Allah(Swt) ay nagsabi sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“At katotohanan, kayo ang pinakamataas ang uri ng pagkatao.” [Qur'an, 68:4]

 

At isinalaysay ni Anas Ibn Malik (Nawa’y kalugdan siya ng Allah) na:

 

“Ang Sugo ng Allah(Saws) ang pinakamarangal sa lahat ng mga tao sa pag-uugali.” [Reported by Al-Bukhari and Muslim]

 

Natutunan ng mga taong kasama (nakapalibot) ng Propeta(Saws) ang mga kagandahang asal at pag-uugali na ito na siyang naging dahilan kung bakit nagkaroon sila ng pamayanan an may napakataas na antas ng kagandahang asal at pag-uugali. Noong namatay ang Propeta(Saws), ang Qur’an at Sunnah ay ang mga pinagmumulan ng pag-aaral ng wastong asal at pag-uugali na nagtutuwid sa mga puso ng mga Muslim at pumapatnubay sa kanila sa tamang landas. Ang mga kabutihang asal at pag-uugali ay marami, kagaya ng:

 

Ihsan” – na ang ibig sabihi’y gumawa ng mabuti na kabaligtaran ng paggawa ng masama. Ang mabuting pag-uugali ay sumasaklaw sa bawat mabuting pakikitungo sa iba na makapagpapaligay sa kanila at ikalulugod nila. Sa ibang salita, ang “Ihsan” ay ang mabuting pakikitungo sa iba sa pamamagitan ng pakikipag-usap sa kanila nang mahusay at may magandang pananalita, pagtulong sa kanila sa anumang tulong sa kakailangangin nila, pag-iwas sa pakikipag-away, pakikipagtalo at pananakit sa kanila kahit na pakitunguhan ka nila nang hindi maganda. Ito ang landas ng Propeta Mohammed(Saws). May isang pagkakataon na isang tao ang dumating mula sa likuran ng Propeta(Saws) at hinila ang kanyang kasuotan nang malakas na nakasakit sa Propeta at nagsabi: “Mohammed, bigyan mo ako (ng kawanggawa) mula sa yaman ng Allah.” Ngumiti ang Propeta at binigyan niya ito ng ilang salapi. Makikita mo kung gaano kainam na pinakitunguhan ang taong ito na nakasakit sa kanya. Iyan ang isang halimbawa ng mabuting-asal at pag-uugali.

 

May mga tao bang partikular na pinagsasagawaan ng “Ihsan” o sa bawat isa?

 

Ang “Ihsan” ay ipinagsasagawa sa lahat ng tao. Ngunit ginawa ng Qur’an na higit na karapat-dapat kaysa sa iba kagaya ng mga magulang, kamag-anak, kapitbahay at ang manlalakbay. Ang Allah ay nagsabi sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

Sambahin ang Allah at huwag magtambal sa Kanya ng sasambahin, at gumawa ng mabuti sa   inyong mga magulang, kamag-anak, ulila, ang mga mahihirap, ang kapitbahay na malapit na kamag-anak, ang kapit-bahay na banyaga, ang kaibigang katabi, ang manlalakbay (na inyong makikilala), at silang (mga alipin) na nahahawakan ng inyong mga kanang kamay.” [Qur'an, 4:36]

 

Ang ganitong uri ng tao ay nangangailangan ng inyong kabaltan higit kaysa sinupaman. Ganoon pa ma`y maging mabait sa lahat ng tao.

 

Pagpapatawad” – Ang pagpapatawad ay para doon sa nagkasala sa pamamagitan ng pagpapasakit sa kalooban ng iba at pagkaraa’y humingi ng kapatawaran o dili kaya’y batid natin na ang taong ito’y may matuwid na dahilan sa kanyang ikinilos. Ang isang maka-Diyos na Muslim, ang sumusunod sa kanyang pananampalataya, ay palaging nagpapatawad. Ibinigay sa kanila ng Allah ang Kanyang pagmamahal. Ang Allah ay nagsabi sa Qur`an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

At bagtasin ang landas (na patungo sa) kapatawaran mula sa inyong Panginoon at sa Paraiso na kasing-lawak ng kalangitan at ng daigdig, inihanda para sa mga Al-Muttaqeen (maka-Diyos). Silang gumugugol sa kanilang kasaganaan at kahirapan, na pumipigil ng poot, at nagpapatawad sa mga tao; katotohanan, mahal ng Allah ang Al-Muhsinean (ang mga gumagawa ng mabuti).” [Qur'an, 3:133-134]

 

Sa gayo’y makikita ninyo kung paano ipinangako ng Allah(Swt) ang Paraiso para sa kanilang gumugugol (sa kawanggawa) para sa kapakanan ng Allah(Swt). Sila ay nagpapatawad sa mga taong nakasakit ng kanilang kalooban. Ito ay isang napakarangal na pag-uugali na bibihirang tao lamang ang may katangian. Ang Islam ay nagpapahayag ng kapatawaran sapagkat ginagawa niyang ligtas ang lipunan sa poot at pagkasuklam. Kung kaya’t ang Muslim ay nararapat na maging mabuti sa bawat isa kahit na saktan nila ang kanyang kalooban. Ang Allah ay nagsabi sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

Katotohanan, siya, na sa iyong pagitan at sa kanya ay mayroong pagkapoot, ay magiging gaya baga ng matalik na magkaibigan.” [Qur'an, 41:34]

 

Kung kaya’t ngumiti at maging mabait sa kanyang nakasakit sa iyong kalooban upang mapagtagumpayan ang malaking gantimpala mula sa Allah(Swt). Gayundin, kapag ang isang pagkakasala ay tinumbasan ng isa ring pagkakasala, magkakaroon ng pagkasuklam sa isa’t-isa, at ang mga puso ay mapupuno ng poot. Subalit kapag ang pagkakasala ay sinuklian ng pagpapatawad at magagandang pananalita, sa gayo’y magsisisi ang taong nagkasala at babaguhin niya ang kanyang pag-uugali sa malapit na hinaharap.

 

Ngunit sa ganitong asal, nangangahulugan ba na walang makakaganti sa taong nakasakit sa kanya?

 

Hindi. Kung nais niya ay maaari siyang makaganti sa ganoon ding antas ng pagkakasala ngunit hindi na hihigit pa roon. Ang Allah ay nagsabi sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

At kapag kayo’y nagparusa, parusahan sila kagaya ng pagkakapanakit sa inyo. Subalit kapag matiyaga ninyo itong tiniis, katotohanan, higit itong mainam para sa mga As-Sabirin (ang mga matitiyaga).” [Qur'an, 16:126]

 

Kung kaya’t kapag ang isa’y nakasakit sa isang tao, ang nasaktan ay maaaring makaganti sa ganoon ding pagkakasala. Subalit kapag pinatawad niya ito, higit na mainam ito sa kanya patungkol sa gantimpala ng Allah(Swt). At mabuti rin para sa lipunan ang magkaroon ng kapatawaran sa pagitan ng mga tao. Ngunit kapag ang nagkasala ay isang masamang tao at ang pagpapatawad sa kanya’y hindi makakapagdulot ng anumang kabutihan bagkus ay lalo lamanag siyang makakagawa ng iba pang mga kasalanan, samakatuwid ay hindi natin nararapat patawarin ang taong ito.

 

Katapatan” – Ang isang Muslim ay palaging tapat sa iba. Ito ang itinuturo ng Islam, ang maging matapat at magsabi ng katotohanan palagi ang isang Muslim. Ang katapatan ay isang katangian na nagpapatatag sa isang lipunan at nagbibigay tiwala sa mga tao. Ito ang nagpapanatag sa tao sa lahat ng kanyang pakikitungo nang hindi nangangamba na maapi o dili kaya’y malinlang. Ito ang dahilan kung bakit ipinag-utos ng Allah ang katapatan sa talatang ito, na ang kahulugan ay isinaling­ wika nang ganito:

 

“O kayong naniniwala! Matakot sa Allah, at sumama sa kanila na matapat (sa salita at gawa).” [Qur'an, 9:119]

 

Gayundin, ang Propeta(Saws) ay nanawagan para sa katotohanan sa Hadith na ito, na ang kahulugan ay isinaling wika ng ganito:

 

“Ang katotohanan ay nagbibigay-daan sa kabanalan at ang kabanalan ay nagbibigay-daan sa Paraiso. Ang tao’y naninindigan sa pagsasabi ng katotohanan hanggang sa siya ay maibilang ng Allah na isang matapat na tao.” [Iniulat ni Al-Bukhari and Muslim]

 

Ang isang mabuting Muslim ay yaong nagsasabi palagi ng katotohanan kahit na ang patungkol sa kanyang sarili. Gayundin, nararapat iwasan ng isang Muslim ang ilang pag-uugaling sumasalungat sa katotohanan o katapatan kagaya ng pagsisinungaling, panlilinlang sa alinmang kaparaanan kapag nagbebenta, bumibili pagsasagawa sa isang gawain para sa isang tao sa paaralan o dili kaya’y sa anupamang kaparaanan ng pandaraya ng iba. At tandaan din na ipinagbabawal ang pagsasagawa ng alinman sa mga gawang ito sa iba, at higit pang malala ang gawin ito sa Allah(Swt). Kung kaya’t mag-ingat sa pagiging di-matapat sa Allah o dili kaya’y sa ibang tao.

 

Kagandahang asal ng “Dila” o bunganga – Kung inyong titingnan ang halos lahat ng suliranin gaano man sila kaliit o kalaki, inyong mapag-aalaman na ang mitsa nito ay ang bunganga. Ang bunganga ay magsasabi ng mga salita sa panahon ng pagngangalit nang hindi binibigyang-pansin ang kanyang sinasabi na magiging sanhi ng maraming suliranin at pagkapoot sa mga tao. Sa gayo’y kinakailangang palaging mag-ingat ang isang Muslim sa kanyang sasabihin sa iba. At nararapat na sabihin lamang nila ang mga mabubuting salita sapagkat ito ang utos ng Allah(Swt) sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“At sabihin sa Aking mga alipin, na nararapat na sila’y magsabi ng mga salitang yaon na pinakamainam. Sapagkat katotohanan, ang Shaitan ay naghahasik ng di-pagkakaunawaan sa kanila. Katiyakan, ang Shaitan sa tao ay tunay na kaaway.” [Qur'an, 17:53]

 

Gayundin, ang Allah ay nag-utos sa mga Muslim na maging mapagpakumbaba ang kanilang tinig, kagaya ng sinabi Niya sa talatang ito, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“At ibaba (maging mapagpakumbaba) ang inyong tinig. Katotohanan, ang pinakamagaralgal sa mga tinig ay ang tinig ng asno.” [Qur'an, 31:19]

 

Anong uri ng pananalita ang ipinagbabala ng Islam?

 

Ang Islam ay nagbabala sa anumang masasamang salita kagaya ng pagmumura o dili kaya’y mga masasagwang salita. Ang Propeta(Saws) ay nagsabi, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“Ang tunay na naniniwala ay hindi nasasangkot sa pangungutya, madalas na pagmumura (ng iba), o dili kaya’y sa kalaswaan at pagmamalabis.” [Iniulat ni At-Tirmidhi]

 

Gayundin, ang Islam ay nagbabala sa paninirang puri. Ang Allah ay nagsabi sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“At huwag manirang puri (itsismis ang) sa isa’t-isa. Nanaisin ba ng isa sa inyo na kumain ang laman ng kanyang patay na kapatid? Ikagagalit mo ito.” [Qur'an, 49:12]

 

Gayundin, si Abu Musa Al-Ash`ari ay nagsabi: “Aking tinanong ang Sugo ng Allah(Saws): Sino ang pinakamahusay sa mga Muslim?” Siya ay nagsabi, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“Ang isang mula sa kung kaninong dila at kamay ligtas ang ibang mga Muslim.” [Iniulat ni Al-Bukhari and Muslim]

 

Ang Islam ay nagbabala din sa “Namimah” (paninirang puri). Ang Allah ay nagsabi sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“Ang naninirang puri ay pagtungo sa kasinungalingan (sa paninirang puri).” [Qur'an 68:11]

 

At ang Propeta(Saws) ay nagsabi, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“Ang tao na nagkakalat ng kasinungalingan ay hindi papasok sa Paraiso.” [Napagkasunduan]

 

Ang Muslim ay nararapat na palaging mag-ingat sa kanyang mga sinasabi na maaaring mabuti o masama. At gaya ng pagkakaalam mo, ang lahat ng sinasabi ng tao ay isusulat ng anghel sa kanan o yaong anghel sa kaliwa. Kung kaya’t mag-ingat sa lahat ng iyong sinasabi sa lahat ng oras.

 

Paghingi ng Kapahintulotan – upang makapasok sa isang pribadong lugar gaya ng bahay ng iba, takdang tungkulin para sa Muslim ang humingi ng kapahintulutan sa taong yaon na pumasok sa kanyang lugar sa dahilang maaaring hindi niya nais makipagkita kaninuman o dili kaya’y hindi sa panahong yaon sa anupamang kadahilanan. Kung kayat bago pumasok, nararapat na kumatok o dili kaya’y magsalita upang maipabatid na dumating ka. At kapag ikaw ay pinahihintulutan, pumasok ka. Subalit kapag sinabihan kang umalis na, sa gayo’y umalis nang walang sama ng loob sapagkat marahil ay wala sa kondisyon ang isang tao upang harapin ka sa takdang oras na ito. Muli, huwag pumasok nang walang kapahintulutan. Ang Allah ay nagsabi sa Qur’an, na ang kahulugan ay isinaling-wika nang ganito:

 

“O kayong naniniwala! Huwag pumasok sa mga bahay na hindi inyo hanggang sa ikaw ay nakahingi ng kapahintulutan at nabati ang mga naroroon. Higit na mainam iyan para sa inyo upang makaalalakayo. At kapag wala kayong nadatnan doon, manapa’y huwag pa ring pumasok hanggang ang kapahintulutan ay naibigay na. At kapag napakiusapan kayong bumalik na lamang, bumalik na lamang sapagkat ito’y higit na dalisay para sa inyo, at ang Allah ang Lubos na Nakababatid ng inyong ginagawa.” [Qur'an, 24:27-28]

 

Kaya, mga kapatid, naririto ang ilang mga kagandahang asal at pag-uugali na nararapat isagawa ng mga Muslim. Hindi lamang ang mga ito ang kagandahang asal at pag-uugali. Ngunit ito lamang ang ating pinili para sa inyo ngayon. Kung kaya’t isagawa ang mga ito.



[1] [ Saws ] - Sallahu Alayhi Wa Sallam (arabiko), Isang pangungusap na binabanggit sa tuwinang sasabihin o maririnig ang pangalan ni Propeta Muhammad, na nangangahulugan ng “Nawa’y itampok ng Allah ang pagbanggit sa kanya at ilayo siya sa anumang paninira (derogatory things) at iligtas siya sa anumang masama (evil).”

 

[2]  [ Swt ] - Subhana Wa Ta'ala (Ang kahulugan sa arabiko), Ang Kataas-taasan.

1
1950
تعليقات (0)